Καταπολέμηση της Ενδοοικογενειακής βίας

Νόμος 3500/23-10-2006 όπως τελευταία τροποποιήθηκε από το Ν. 5090/23-02-2024 

Η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα διαχρονικό κοινωνικό φαινόμενο με θύματα ως επί το πλείστον γυναίκες και παιδιά, το οποίο πηγάζει από την ανάγκη του δράστη για άσκηση εξουσίας στο θύμα του ή εντός της οικογένειάς του προκειμένου να κάμψει, υποτάξει και διατηρήσει υπέρ του τον έλεγχο και την κυριαρχία του στο χώρο. Στον σύγχρονο ελληνικό χώρο και πολιτισμό που τοποθετεί τον θεσμό της οικογένειας στην κορυφή του αξιακού και ηθικού του συστήματος, αποτελεί κατάλοιπο της πατριαρχικής κοινωνίας του παρελθόντος που διεύρυνε τις ανισότητες μεταξύ των δύο φύλων και καθήλωνε γυναίκες και παιδιά σε μια αφιλόξενη οικογενειακή εστία. 

Το φαινόμενο αυτό συνδέεται με την τέλεση επιθετικών και εξαναγκαστικών συμπεριφορών (έλλειψη φροντίδας, στέρηση ιατρικής περίθαλψης ή εκπαίδευσης). Πράγματι, τα Δικαστήρια πολλές φορές έχουν αντιμετωπίσει ζητήματα ξυλοδαρμού, χειροδικίας, ύβρεων, εκβιασμών και απειλών. Όταν λοιπόν, οι παραπάνω περιπτώσεις κακοποίησης τελούνται μεταξύ ατόμων που συνδέονται με οικογενειακούς δεσμούς ή βρίσκονται εντός μίας έγγαμης ή συντροφικής σχέσης διαλαμβάνουν τον χαρακτήρα της ενδοοικογενειακής βίας. Ο τόπος τέλεσης των ανωτέρω εγκληματικών συμπεριφορών, δηλαδή -η οικία- θυτών και θυμάτων και η πλήρης μυστικότητα που συνεπάγεται ως προσωπικός και απαραβίαστος χώρος συμβάλλει στην αύξηση της συχνότητας του φαινομένου, χαρακτηριστικό που «σήμανε» και τις καμπάνες  κινδύνου στην έννομη τάξη προκειμένου να δραστηριοποιηθεί για την αντιμετώπιση του. 

Και ενώ μιλάμε για παραβίαση συνταγματικώς κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι ανάγκη να επισημάνουμε πως στην προκειμένη περίπτωση η ανθρώπινη αξιοπρέπεια βάλλεται διττώς, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Τόσο οι διάφορες σωματικές κακώσεις ή βλάβες, οι βιασμοί και γενικότερα οι ασέλγειες όσο και η ψυχολογική κακοποίηση -με απειλές εκβιασμούς, εγκλεισμό ή έντονη πρόκληση αισθημάτων ανησυχίας και άγχους ικανών να πυροδοτήσουν ψυχικές νόσους – πρέπει ρητώς να περιλαμβάνονται στο πεδίο ορισμού του  φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας.  

Ωστόσο η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί παθογένεια στην οποία δεν είχε μέχρι πρότινος αναγνωριστεί η βαρύτητα που της αναλογεί ενώ για άλλους αποτελεί ακόμη ταμπού. Η περίοδος εγκλεισμού που επιβλήθηκε παγκοσμίως λόγω της πανδημίας του κορονοϊού οδήγησε στην έξαρση και όχι στη γέννηση του φαινομένου. Περιστατικά βίας υπήρχαν πάντοτε απλώς έμεναν στο σκοτάδι υπηρετώντας το όχι και τόσο σοφό ρητό: «Τα εν οίκω μη εν δήμω». Η πολύωρη συνύπαρξη των μελών της οικογένειας άρχισε να κλονίζει τις σχέσεις τους, φέρνοντας στην επιφάνεια πάθη και συσσωρευμένα βίαια ένστικτα που άρχισαν να εκδηλώνονται αυξάνοντας τα ποσοστά της οικογενειακής βίας τόσο αριθμητικά όσο και σε ένταση.

Ένα απλό παράδειγμα είναι πως στην Ελλάδα του 2021 ανέκυψε ο προβληματισμός του αν θα πρέπει να υπάρξει διαχωρισμός τόσο στο χαρακτηρισμό όσο και στην ποινική μεταχείριση  του εγκλήματος της «γυναικοκτονίας», λόγω των δεκάδων θυμάτων που καταγράφηκαν στη χώρα μας εντός ενός έτους, εξαιτίας της ιδιαίτερης απαξίας που αναγνωρίζεται δεδομένου του συγγενικού δεσμού  θύτη-θύματος. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιπρόσθετα, λόγου χάρη Ιταλία και Ισπανία, δυο χώρες που «χτυπήθηκαν» σκληρά από την πανδημία, έχουν αναφέρει μεγάλο αριθμό θανάτων από περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, όσο εξελισσόταν η καραντίνα. Στη Γαλλία, οι αναφορές για ενδοοικογενειακή βία αυξήθηκαν πάνω από 30% κατά τις πρώτες ημέρες της καραντίνας.

Σε όλη την Ευρώπη λειτουργούν τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας στα θύματα. Οι κινητοποιήσεις για την αντιμετώπιση και την πρόληψη είναι πολλές, ωστόσο λόγω της δυσκολίας στην ανίχνευση και έγκαιρη αντιμετώπιση του συγκεκριμένου φαινομένου δικηγόροι, εισαγγελείς, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και δημοσιογράφοι προσέγγισαν  διεπιστημονικά το πολύπλοκο αυτό φαινόμενο, καταθέτοντας προβληματισμούς για τις διαστάσεις του. 

Η άσκηση ενδοοικογενειακής βίας και συγκεκριμένα η κακοποίηση γυναικών και ανηλίκων υπόκεινται στην κατηγορία των εγκλημάτων με τον μεγαλύτερο σκοτεινό αριθμό. Αυτό σημαίνει πως μεταξύ της καταγεγραμμένης και της πραγματικής εγκληματικότητας παρεμβάλλεται η αφανής εγκληματικότητα, η οποία οφείλεται κατά βάση στην μη καταγγελία των συμβάντων από τα θύματα. Το ήδη συναισθηματικά  ταλαιπωρημένο θύμα βρίσκεται μπροστά στην ιδέα της εμπλοκής με τις μακροχρόνιες και απρόσιτες διαδικασίες των επίσημων φορέων κοινωνικού και δικαστικού ελέγχου και τελικά προτιμά να σιωπήσει, διαιωνίζοντας το φαινόμενο. Από την άλλη πολλές γυναίκες υπομένουν, εθελοτυφλώντας, βίαιες συμπεριφορές των συζύγων τους, καθώς για συναισθηματικούς, όταν ειδικά υπάρχουν παιδιά, ή οικονομικούς λόγους φοβούνται να λύσουν το γάμο τους. Ο στιγματισμός επίσης  -ιδιαίτερα σε μικρές κοινωνίες- αποθαρρύνει ακόμη και εκείνα από τα θύματα που δεν  φοβούνται τον δικαστικό αγώνα αυτόν καθ΄ αυτόν, αλλά δεν επιθυμούν η αξιοπρέπεια και η προσωπική τους ζωή να γίνουν αντικείμενα κοινωνικής κριτικής. Ένα ακόμη πρόβλημα είναι το δυσαπόδεικτο των συγκεκριμένων περιστατικών, δηλαδή  ακόμα και στην περίπτωση της καταγγελίας, οι υποθέσεις αυτές δεν είναι εύκολο να διαλευκανθούν από πλευράς ιατροδικαστικής  πραγματογνωμοσύνης. Πολλών τύπων κακώσεις, επίσης, δεν αποδεικνύονται από κάποιο εξωτερικό τραύμα, όπως για παράδειγμα το τράβηγμα των μαλλιών ακόμα και αν είναι βίαιο και επίπονο.

Προβληματισμοί προκύπτουν σχετικά με την νομοθεσία στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του ποινικού κώδικα και του κώδικα ποινικής δικονομίας, καθώς το νέο νομοσχέδιο (Νόμος 5090/2024) (https://www.kodiko.gr/nomologia/download_fek?f=fek/2024/a/fek_a_30_2024.pdf&t=b3d97e1c1ca002298f8a57359b257b4d) εισάγει παρεμβάσεις στον Ν.3500/2006 (https://www.kodiko.gr/nomologia/download_fek?f=fek/2006/a/fek_a_232_2006.pdf&t=c2fe01cbc289da287cd0175be2bcd561) για την ενδοοικογενειακή βία,  οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της Σύμβασης για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Ν. 4531/2018 Σύμβαση Κωνσταντινούπολης).

Μετά τις προβλέψεις του νέου νομοσχεδίου είναι αναγκαίο να παρατηρήσουμε τα εξής: 

1. Παρόλο που σε αλλοδαπά δίκαια η γυναικοκτονία αναγνωρίζεται ως έγκλημα με έμφυλα χαρακτηριστικά ο εθνικός νομοθέτης δεν προχώρησε σε μια διακριτή τυποποιημένη ποινική πρόβλεψη της.

2. Στο νόμο δεν ποινικοποείται ρητώς η άσκηση ψυχολογικής βίας, η οποία φαίνεται να διώκεται μόνο σε συνδυασμό με την σωματική κακοποίηση του θύματος. Η ψυχολογική βία στο νόμο Ν.3500/2006 τιμωρείται μόνο όταν αφορά ανήλικους αποδέκτες, συρρικνώνοντας έτσι το εύρος του πεδίου των συμπεριφορών που η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης αναγνωρίζει και καταγγέλλει ως ενδοοικογενειακή βία. Η ψυχολογική βία ήτοι μένει ατιμώρητη τη στιγμή που άλλα νομοθετήματα κάνουν αναφορές για πρόκληση αισθημάτων τρόμου και ανησυχίας (ΠΚ άρθρο 333 παράγραφος 1) αναγνωρίζοντας τα ως ικανά για πρόκληση ψυχικής βλάβης. Όσον αφορά την οικονομική βία  συνιστά σπουδαία έλλειψη η απουσία ορισμού, ενώ αντίθετα προβλέπεται ρητά στη Σύμβαση.

3. Παρόλο που αναγνωρίζεται ως βιασμός και κάθε σεξουαλική πράξη μεταξύ ατόμων της ίδιας της οικογένειας που γίνεται χωρίς συναίνεση, το πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι ο νομοθέτης παραλείπει να βελτιώσει νομοτεχνικά τον ορισμό του βιασμού. Αυτό σημαίνει ότι στον υπάρχοντα ορισμό δεν διασαφηνίζεται η έννοια της συναίνεσης και δεν προκύπτει ότι οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη ή συμπεριφορά θα πρέπει να είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης τη στιγμή που το άρθρο 36 της Σύμβασης προβαίνει σε αναλυτική καταγραφή των ασελγών πράξεων που εξομοιώνονται με το βιασμό.

(Παρατίθεται αυτούσιο το άρθρο): 

 Άρθρο 36 – Σεξουαλική βία συμπεριλαμβανομένου του βιασμού

1. Τα Μέρη θα λαμβάνουν τα αναγκαία νομοθετικά ή άλλα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η ποινικοποίηση των ακόλουθων εκ προθέσεως συμπεριφορών: α. διάπραξη μη συναινετικής κολπικής, πρωκτικής ή στοματικής διείσδυσης σεξουαλικού χαρακτήρα στο σώμα άλλου ατόμου με τη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε σωματικού μέρους ή αντικειμένου. β. διάπραξη άλλων μη συναινετικών πράξεων σεξουαλικού χαρακτήρα με άτομο. γ. πρόκληση σε άλλο άτομο της πρόθεσης διάπραξης μη συναινετικών πράξεων σεξουαλικού χαρακτήρα με τρίτο άτομο. 2. Η συγκατάθεση πρέπει να παρέχεται εκουσίως, ως αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του ατόμου η οποία αξιολογείται στο πλαίσιο των συνοδών περιστάσεων. 3.Τα Μέρη θα λαμβάνουν τα αναγκαία νομοθετικά ή άλλα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι διατάξεις της παραγράφου 1 θα εφαρμόζονται επίσης αναφορικά με πράξεις οι οποίες διαπράχθηκαν κατά των πρώην ή νυν συζύγων ή συντρόφων όπως διαλαμβάνεται στην εγχώρια νομοθεσία.

4. Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την επιτάχυνση των διαδικασιών και την κατά προτεραιότητα εκδίκαση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, παρά την αναγνωρισμένη κοινωνική ανάγκη και τη γνωμοδότηση από ανώτατο δικαστικό λειτουργό, και παρά το γεγονός ότι οι γυναικοκτονίες σε μεγάλο βαθμό οφείλονται (και) στην αδυναμία της Δικαιοσύνης να ανταποκριθεί και να προστατεύσει τα θύματα από την κλιμάκωση των βίαιων συμπεριφορών. 

Πώς λειτουργεί ο θεσμός της ποινικής διαμεσολάβησης στην καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας;

Καθώς το  νέο νομοσχέδιο στοχεύει στην αποσυμφόρηση των ποινικών δικαστηρίων και την επιτάχυνση των διαδικασιών γενικότερα, είναι άξιο να αναφερθεί διακριτά η διατήρηση του θεσμού της ποινικής διαμεσολάβησης για την επίλυση των περιστατικών οικογενειακής βίας υπό τις προϋποθέσεις του νόμου.  Αναλυτικότερα όπως περιγράφει το ίδιο το άρθρο 11 του Νόμου, ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί ως εξής:   

 1. Στα πλημμελήματα ενδοοικογενειακής βίας ο αρμόδιος για την άσκηση ποινικής δίωξης εισαγγελέας ή ο αρμόδιος ανακριτικός υπάλληλος, ενεργώντας στο πλαίσιο της παρ. 2 του άρθρου 245 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, διερευνούν τη δυνατότητα διαμεσολάβησης κατά τη Διαδικασία των επόμενων άρθρων.

2. Προϋπόθεση για την έναρξη της Διαδικασίας ποινικής διαμεσολάβησης είναι η υποβολή ανεπιφύλακτης δήλωσης εκ μέρους του προσώπου στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος, ότι είναι πρόθυμο σωρευτικά:

α) Να υποσχεθεί ότι δεν θα τελέσει στο μέλλον οποιαδήποτε πράξη ενδοοικογενειακής βίας (λόγος τιμής) και ότι, σε περίπτωση συνοίκησης, δέχεται να μείνει εκτός οικογενειακής κατοικίας για εύλογο χρονικό διάστημα, εάν το προτείνει το θύμα. Για την υπόσχεση αυτή συντάσσεται έκθεση κατά τα άρθρα 148 επ. του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. 

β) Να παρακολουθήσει ειδικό συμβουλευτικό θεραπευτικό πρόγραμμα ή πρόγραμμα απεξάρτησης για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας σε δημόσιο φορέα ή σε ιδιωτικό φορέα που εποπτεύεται από τα Υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας ή Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, σε όποιον τόπο και για όσο χρονικό διάστημα κρίνεται τούτο αναγκαίο από τους αρμόδιους θεραπευτές. Ο υπεύθυνος του προγράμματος πιστοποιεί την ολοκλήρωση της παρακολούθησής του. Το σχετικό πιστοποιητικό επισυνάπτεται στον φάκελο της δικογραφίας. Αναφέρονται δε σε αυτό, αναλυτικά, το αντικείμενο του συμβουλευτικού θεραπευτικού προγράμματος ή του προγράμματος απεξάρτησης και ο αριθμός των συνεδριών που παρακολούθησε ο ενδιαφερόμενος. 

Σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης της παρακολούθησης του προγράμματος εφαρμόζεται η παρ. 3 του άρθρου 13. 

γ) Να άρει ή να αποκαταστήσει, εφόσον είναι δυνατόν, αμέσως τις συνέπειες που προκλήθηκαν από την πράξη και να καταβάλει εύλογη χρηματική ικανοποίηση στον παθόντα. Αν αποδεδειγμένα προκύπτει, πως τόσο το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος, όσο και το θύμα βρίσκονται σε πρόδηλη οικονομική αδυναμία, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να αποζημιωθεί το θύμα σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο και υφίσταται η ανάγκη μετεγκατάστασης του θύματος και των ανήλικων τέκνων του σε ασφαλές περιβάλλον και κάλυψης βασικών βιοτικών αναγκών τους, προβλέπεται η καταβολή εφάπαξ ποσού αποζημίωσης προς το θύμα, η οποία καταβάλλεται δίχως καθυστέρηση από την Ελληνική Αρχή Αποζημίωσης του άρθρου 1 του ν. 3811/2009 (Α’ 231) κατόπιν αίτησης του θύματος με αναλογική εφαρμογή του ανωτέρου νόμου. Η περ. δ’ του άρθρου 9 του ν. 3811/2009, περί κατάχρησης δικαιώματος, εφαρμόζεται αναλόγως. Το Ελληνικό Δημόσιο υποκαθίσταται στα δικαιώματα του αποζημιωθέντος θύματος σε βάρος του προσώπου στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος, μέχρι το ύψος του καταβληθέντος ποσού, την είσπραξη του οποίου επιδιώκει σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α’ 190). Η αποζημίωση του θύματος από την Ελληνική Αρχή Αποζημίωσης, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, δεν θίγει το δικαίωμα αποζημίωσής του από το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος, σύμφωνα με τα άρθρα 914 και 932 του Αστικού Κώδικα. 

δ) Να προβεί σε κάθε άλλη ενέργεια αποκατάστασης ή μεταμέλειας που προτείνει το θύμα. 

Μάλιστα ο νομοθέτης όχι μόνο δε φαίνεται διστακτικός για τη λειτουργικότητα της νέας αυτής πρακτικής, αλλά η ενδελεχής ρύθμιση της διαδικασίας στο άρθρο 11 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 123 του Ν. 5090/2024, με ισχύ την 1/5/2024 σύμφωνα με την Παρ.1 του άρθρου 138 του Ν. 5090/2024, δείχνει την βούληση του να προσφέρει έναν πιο ευέλικτο τον τρόπο για την αντιμετώπιση της παθογένειας αυτής, αποτρέποντας τα θύματα από το να ακολουθήσουν το χρονοβόρο δρόμο της δικαστικής διαμάχης. Βέβαια μια τέτοια ρύθμιση δε θα μπορούσε να μείνει χωρίς αρνητική κριτική με τους επικριτές της να υποστηρίζουν πως μια τέτοια πρακτική υποβαθμίζει τη σοβαρότητα και τη βαρύτητα που αναλογεί στο φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας. «Ως δυνητική περίπτωση μη έναρξης της ποινικής δίωξης κατά δραστών πλημμελημάτων ενδοοικογενειακής βίας, εφόσον παρακολουθήσουν συμβουλευτικά – θεραπευτικά προγράμματα θεωρείται επικίνδυνη η αναφορά σε «προγράμματα απεξάρτησης από την ενδοοικογενειακή βία», καθώς έτσι απαραδέκτως ταυτίζεται ο βίαιος δράστης με μια «έξη» την οποία δεν μπορεί να αποβάλλει με ίδιες δυνάμεις και (ψυχ.) ιατρικοποιείται το φαινόμενο» (όπως σημειώνει το κέντρο Διοτίμα, κέντρο για τα έμφυλα δικαιώματα και την ισότητα - https://diotima.org.gr/peri-tropopoiiseon-toy-nomoy-gia-tin-en/).  Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι με εξαίρεση τα κέντρα στήριξης θυτών του ΕΚΚΑ σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη για τα οποία μάλιστα δεν υπάρχουν στατιστικά ευρήματα για την αποτελεσματικότητα τους, σε όλη την υπόλοιπη χώρα δεν υπάρχουν ούτε οι κατάλληλες δομές με ανάλογα προγράμματα ούτε το απαραίτητο εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό  για τη στελέχωση τους.

Από την άλλη πλευρά οι υποστηρικτές της νέας αυτής ρύθμισης ισχυρίζονται ότι ο Έλληνας νομοθέτης προσπάθησε με την εισαγωγή του εν λόγω θεσμού να διευκολύνει το θύμα να αναζητήσει την βοήθεια από την πολιτεία, χωρίς η σχετική καταγγελία του να το εμπλέκει αμέσως στην ποινική διαδικασία. Με άλλα λόγια για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο, εκτός από τις καταγγελλόμενες συμπεριφορές ανακύπτει η ανάγκη να περιοριστούν και τα αόρατα περιστατικά και ο «φιλικότερος» θεσμός της ποινικής διαμεσολάβησης ανοίγει ακριβώς ένα νέο δρόμο απονομής της δικαιοσύνης. Τιμωρεί αφενός τον θύτη με την υποχρέωση του σε αποζημίωση του θύματος αφετέρου έχει ηθικοκοινωνικό χαρακτήρα  αφού στοχεύει στην συμμόρφωση του δράστη χωρίς την ποινική καταδίκη του.

Ποιες συμπεριφορές θεωρούνται ως ποινικά αδικήματα σύμφωνα με το ν. 3500/2006, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το Ν. 5090/23-02-2024;

Α) Πλημμελήματα:

• άρ. 6 § 1 ενδοοικογενειακή απλή σωματική βλάβη και εντελώς ελαφριά σωματική βλάβη που προξενείται από συνεχή συμπεριφορά,
• άρ. 6 § 2 εδάφιο α΄ ενδοοικογενειακή επικίνδυνη σωματική βλάβη,
• άρ. 6 § 3 εδάφιο α΄ ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη σε βάρος εγκύου ή σε βάρος μέλους της οικογένειας το οποίο, από οποιαδήποτε αιτία, είναι ανίκανο να αντισταθεί,
• άρ. 6 § 3 εδάφιο β΄ ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη τελεσθείσα ενώπιον ανήλικου μέλους της οικογένειας,
• άρ. 7 § 1 ενδοοικογενειακή παράνομη βία,
• άρ. 7 § 2 ενδοοικογενειακή παράνομη απειλή,
• άρ. 9 § 1 ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας,
• άρ. 9 § 2 ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας σε βάρος ανηλίκου,
• άρ. 10 παρακώλυση απονομής της δικαιοσύνης.

Β) Κακουργήματα:

• ενδοοικογενειακή βαριά σωματική βλάβη (άρ. 6 § 2 εδάφιο β΄) με επιβαρυντική περίσταση αν ο υπαίτιος επεδίωκε ή γνώριζε και αποδέχθηκε το αποτέλεσμα της πράξης του (άρ. 6 § 2 εδάφιο γ’),
• βασανιστήρια (αρ. 6 § 4 εδάφιο α΄) με επιβαρυντική περίσταση όταν το θύμα είναι ανήλικος (άρ. 6 § 4 εδάφιο β΄),-
• βιασμός εντός του γάμου (άρ. 8 § 1 και 336 ΠΚ),
• κατάχρηση σε ασέλγεια εντός του γάμου (άρ. 8 § 2 και 338 ΠΚ)
• και κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια (αρ. 24 και 342 ΠΚ).

Αν είμαι θύμα ενδοοικογενειακής βίας που μπορώ να απευθυνθώ; (Πηγή: https://www.astynomia.gr/)

• Καλέστε το 100.
• Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε, στείλτε γραπτό μήνυμα (SMS) στο 100, με: Ακριβή διεύθυνση – Ονοματεπώνυμο – Είδος επείγουσας ανάγκης (π.χ. «κινδυνεύει η ζωή μου», «δέχομαι βία από τον/τη σύζυγό μου»).
• Εάν εσείς δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε με το 100, ζητήστε από κάποιον άλλον να ειδοποιήσει τις Αρχές για εσάς (π.χ. από κάποιον οικείο ή το γιατρό σας).
• Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη και πείτε στο γιατρό όλη την αλήθεια.
• Υποβάλλετε μήνυση στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα ή στο πλησιέστερο Γραφείο Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας, όπου υφίσταται.
• Για κατευθύνσεις και οδηγίες, τηλεφωνήστε ή στείλτε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email) στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, που βρίσκονται σε όλη την Επικράτεια (https://www.astynomia.gr/file/2023/04/Grafeia-Domestic-Violence.pdf).
• Καλέστε τη Γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, που απευθύνεται σε γυναίκες, για ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική συμβουλευτική και φιλοξενία σε ξενώνες. Επικοινωνία και μέσω e-mail στο sos15900@isotita.gr.

Αν γνωρίζω ότι κάποιο ενήλικο ή ανήλικο άτομο κακοποιείται συστηματικά, πώς μπορώ να βοηθήσω;

• Σε περίπτωση άμεσης ανάγκης, καλέστε εσείς το 100.
• Ενημερώστε το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα ή το πλησιέστερο Γραφείο Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας, όπου υφίσταται.
• Επικοινωνήστε με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας που λειτουργούν σε όλη την επικράτεια, μέσω τηλεφώνου ή μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (https://www.astynomia.gr/file/2023/04/Grafeia-Domestic-Violence.pdf).
• Ενημερώστε το θύμα για τους τρόπους επικοινωνίας με τις Αστυνομικές Υπηρεσίες.
• Ενθαρρύνετε το θύμα να καλέσει για ψυχοκοινωνική υποστήριξη τη Γραμμή SOS 15900 για κακοποιημένες γυναίκες.
• Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στη σελίδα: isotita.gr & www.womensos.gr

Από που μπορώ να λάβω πληροφορίες για θέματα ενδοοικογενειακής βίας;

Η Ελληνική Αστυνομία παρέχει χρήσιμες πληροφορίες αναφορικά με την αντιμετώπιση φαινομένων ενδοοικογενειακής βίας.

Το γραφείο μας με την συνδρομή εξειδικευμένων και έμπειρων συνεργατών έχει χειριστεί με αποτελεσματικότητα σοβαρές νομικές υποθέσεις με έμφαση στα ζητήματα κυρίως του Νόμου περί καταπολέμησης της ενδοοικογενειακής βίας. Επισυνάπτεται σχετική απόφαση λήψης Ασφαλιστικών Μέτρων σε υπόθεση εκπροσώπησης θύματος ενδοοικογενειακής βίας.